tahtapod.com | Blog

BÜTÜN ANNELER MELEKTİR

annem-baba_20190512-055544_1
Birkaç ay önce bir gün, sınıf kitaplığımızı düzenlerken bir öğrencim; "Öğretmenim sizin anneniz babanız var mı?" diye sormuştu.  "Yok" diyemedim nedense... Belki küçücük çocuğun benim için üzülmesini istemedim, belki arkasından gelecek sorulara gücüm yetmedi, belki de içgüdüsel: "Tabi ki var." dedim.  Sonra kendi kendime neden öyle söylediğimi düşündüm ve aslında doğru bir cevap verdiğime karar verdim.  Evet, dünya fani; bir gün gelen bir gün gidiyor, bu kaçınılmaz... Ama bu dünyadan göçtüler diye biz annesiz babasız değiliz ki...Hatıraları ve kalplerimizdeki yerleri baki... İnsan hangi yaşta olursa olsun, istiyor ki ille de "annem" olsun. Anne her derde deva merhem sanki. Ağl...
Devamını okuyun
  0 yorum

Yaşamak

gecenin yarısında

Devamını okuyun
  0 yorum

Yaydan Çıkmış Aşk

Belim bükülse de eğri yay gibi,
Gerile gerile geleceğim yâr.
Sevdanla kaynayıp akbuğday gibi,
Serile serile geleceğim yâr.

Devamını okuyun
  0 yorum

Ömür

Öyle bir hâldir ki durur bedenimde
Ne yana yönelsem elimde kalır
Kahreyler her bir cümleyi dilimde
Senden geçer ve beni benden alır

Devamını okuyun

Telif Hakkı

© Nazmi Sancar Yıldırım

  0 yorum

Bırak Beni

​Gel desende dilinle
Gelemem ki seninle...

Devamını okuyun

Telif Hakkı

© Nazmi Sancar Yıldırım

  0 yorum

UNUTTUK

Özümüzden kopuğuz, artık biz değiliz: Biz.
Hor görülüyor şimdi, töremizi unuttuk.
Yad eller su yolumuz; yabanla olduk yüz-göz.
Doğup büyüdüğümüz yöremizi unuttuk.

Devamını okuyun
  0 yorum

Ve Sen Gittin

Ve sen gittin...

Gökyüzünde hüzün
Bu dileksiz ümitler kimin?
Şehlâ bir sitem
Kan bulutu yüzün... 

Devamını okuyun

Telif Hakkı

© Nazmi Sancar Yıldırım

  0 yorum

KAVUŞURUM

Sınırın hikayesi muhafızken elimde
Aşkının surlarına kavuşurum sevgilim.
Nefsinin düğümleri hecelenir dilimde
Gönlünün sırlarına kavuşurum sevgilim.

Devamını okuyun
  0 yorum

ASLIHAN

Mürekkep yazsa da hayallerimi
Mektupsuz bıraktı pullar Aslıhan.
Kıstırdı köşeye bülbüllerimi
Lâl edip bıraktı yıllar Aslıhan.

Devamını okuyun
  0 yorum

İzmarit

izmarit2

​Sanırsam ne dersem diyeyim kendimi bu durumdan alıkoyamayacağım. Güzelliğini bende yitirmenden daha üzücü bir duygu ise yitirmeme sebep olandır. 

Yağmurlu günler Bournemouth’da bitmez ve o bitmeyen günlerden bir günün içinde geçip gidemiyoruz. Safiye abla balkonda imzaritlerini sayıyor, bu demek oluyor ki sabahın beşi. Teker teker ıslanan yapraklara sanki sararmış kağıt gibi bakıyorum hayranlıkla. Yapraklar Safiye abla gibiydi, ağacından ayrılsa da güzelliğiyle eskiyordu, çürüyordu oysa çoğu insanoğlu böyle değildi. Sevdiğinden sevgi görmediği bir saniye bile olsa sisten başka bir şey olamıyorlardı, çirkinlik onların saniyelerinde değil de ruhlarında olduklarını gösteriyordu. 

Devamını okuyun
  0 yorum