BAŞLANGIÇ NOTU: Bazı Karadeniz şarkılarında âdeta şiire, sanat eserine hakaret edercesine yazılan dörtlükleri eleştirme amacıyla benzer şekilde tutarsız, saçma dörtlükler yazmayı yeğledim.

Rol keserim yanında, yiğit adam sanırsın

Gerçek yüzümü görsen belki de utanırsın

Tanımazsın, bilmezsin; yıllardır aldanırsın

Her kalıba eksiksiz uyarım ben liderim.

On kişi yaşadılar küçücük bir odada

Yıllardır değişmedi, acı gerçek ortada

Satın alma gücünün tükendiği noktada

Şükür dedi bugüne, eskiden böyle miydi?

Zamanında anladık çekilen çile miydi

Şükür dedi bugüne, eskiden böyle miydi?

Böyle miydi bu memleket

Bak, ne hâle getirdiniz!

Güven vermez oldu devlet

Bak, ne hâle getirdiniz!

Zulmünle kaldırıp asi başını
Masuma gösterdin kanlı dişini
Üstelik sırdaşın, can yoldaşını
Sırtından vuran sen, sen değil miydin?

Meraklı vatandaş sordukça niçin

Anlattık farkını manevi göçün

Cennetten köşeler vadetmek için

Din ile sömürdük biz bu ülkeyi.

Yaşı başına rağmen

İlmen sıfırdır ilmen

Cahilliğiyle hemen

Beliriyor İsmail.

Seninle yeşerdik biz bu toprakta

Ormanda rastlarsın, dağda sen bana.

Yeşilin tonunda, aynı yaprakta

Üzümde rastlarsın, bağda sen bana.

"Ömürden şu geldi, bu geçti" derken
Yaşanan yaşanır geç yahut erken
Huzurun seyrinde gevşemek varken
Gerilip kendini kasar mı dersin?