Deli, mahlasıyla da şiirlere imza atan Serhat KAHRAMAN; 1982 yılında Çankırı'da, Abdulhalik Renda Mahallesi, Petek Sokakta gösterişsiz bir evde dünyaya geldi. Evli ve bir kız çocuğu babasıdır. "Deli" mahlası, şiirde kullandığı üslup sebebiyle çevresindekilerin ona yakıştırdığı bir mahlas olmuştur. Şair bu mahlası takribi 2008'den beri şiirlerinde zaman zaman kullanmaktadır.
Türk'ün kurduğu Türk Devleti'nde bir yerlerde suyun başını tutmuş isem… Umurumda olmaz, "çok da tın" der isem… Bırak "millî vicdan"ı, her beşerde olması icap eden herhangi vicdanın bile kıyısından köşesinden geçmemiş isem… Milletin parasıyla, devletin imkânıyla en lüks araca ben de binerim. Nasılsa "Ebu Zer Gifari" gibi karşıma dikilecek sözü keskin kılıç gibi bir arslan da yok. "Adam ça...
Moralimi iyice bozacağını, sinir kat sayımı iyice yükselteceğini bile bile nerdeyse 1 haftadır bakmadığım gazete haberlerine şöyle bir göz atayım dedim. Dikkatimi çeken ilk haber "7 Şehit, 10 Yaralı" haberi oldu. "Diyarbakır'ın Kulp ilçesinde odun toplayan köylüleri taşıyan kamyonetin geçişi sırasında pkklı teröristler tarafından el yapımı bomba (eyp) infilak ettirildi." Ki hemen her gün...

​İnanmamıştın bana,
Aha gardaş gördün mü?
Dememiş miydim sana?
Aha gardaş gördün mü?
***

Günleri yedikçe gidiyor geri, 
Erkeklik taslıyor başta kudümsüz. 
Kimlerle geziyor görünüz heri, 
Vardığı yetmişli yaşta kudümsüz. 
***

​Çöktü ahlâk dizini,
Gitti canım bebeler.
Kan ağlıyor ülkemde,
Naçar ana, babalar.

​Sekiz Nisan ikibinonbir günü,
Doğru bir karara imza atmıştık.
Dünü de hesaba katarak dünü,
İğne olup, balonlara batmıştık.

Zihnen, fikren zindeyiz efendiler,
Esef ile dündeyiz efendiler,
Den kaçıncı gündeyiz efendiler?
Çağırın, toplayın bütün basını,
Veriniz adamın mazbatasını.

Zındıkları öven kişi,
Sen bilirsin, sen bilirsin!
Tutmaz biz de böyle aşı,
Sen bilirsin, sen bilirsin!

(2 günde 15 şehit haberi gelmesinin ardından -2007-)

Onbeş yiğit şâhadet şerbetini içtiler,
Yirmi yaşında, bekar, evli, baba, gençtiler,
Rütbenin en şereflisini böyle seçtiler
"Ölü" diyen dillerin, asıl ölü kendiler!
Bu memlekette yiğitler bitmez efendiler!