tahtapod.com | Blog

NEVRUZ

Kelime anlamı olarak Nev(Yeni)-Ruz(gün) yenigün anlamına gelmektedir. 
Doğanın yeniden dirilişi yaşamın yeni bir formda tekrar başlayışını temsil eder.

Asyalı milletlerin büyük çoğunluğu ve Balkan ülkelerinden bazıları Türklerden gördükleri bu adeti benimsemiş ve Türkler gibi bayram olarak olarak kutlamaktadır.

Nevroz, Nevruz, Novruz, Nooruz, Navrez, Sultan Nevruz bölgelere göre ismi değişsede ruhu aynı ruhtur.
Çeşitli kaynaklar bilerek veya bilmeyerek daha doğrusu Türk Milletine olan kinlerinden dolayı bu muhteşem geleneği İranlılara mal etmeye çalışmaktadırlar.

Devamını okuyun
  0 yorum

İYİ Kİ DE AYRILDIK EMİRDAĞLI'M

​ Şiber vana, kosva vana hele hele purjör vanaymış. Alman üretmiş, Batı üretmiş, Amerikalı üretmiş ve buralara kadar, şahinlerin, cilalı boylarıyla güzelim kara kargaların, minik serçelerin, geceleri yıldızların koynunu gıdıklayan en alımlı gözleriyle ishak kuşlarının ötüştüğü bu dağlara, Zigana'ya, Kaçkar'a nereden ulaşacaktılar? Sordum hep bir yarısı ağlamaklı dağlarımın kuzeyine, poyrazın sert estiği, falezlerin mermi gücüyle yayıldığı dik kıyılara, Muson yağmurlarına galebe çalabilecek rahmet duygusunun hızına sordum. Buradaydı dediler, rüzgarın uğultusuna müptela yalçın gerilimler; engebenin en büyüğü, buradaydı. Sanki yeni gelmişti buralara fırtınanın tevellüt bağı, tekamülden hasıl yı...
Devamını okuyun
  0 yorum

UYGURLARIN GELENEK VE GÖRENEKLERİ

  Türklüğün ana yurdu, Türk medeniyetinin beşiği, Türk dünyasının doğudaki kalası, tarihin kötü kaderi günümüzde esaret altında kalan kadim Türk yurdundan söz edeceğim. ​ Doğu Türkistan (Uygur Özerk Bölgesi')nin güneyinde yer alan kadim Türk kenti Kaşgar, nüfusunun tamamına yakınını Uygur Türklerinin oluşturduğu tarihi bir kenttir. Uygurların örf ve adetlerinin "penceresi" konumunda olan Kaşgar için, "Kaşgar'a gitmeyen, Doğu Türkistan'a gitmiş sayılmaz" diye yaygın bir söz vardır. Uygurların örf ve adetlerinin görülebildiği ideal mekanların başında, Kaşgar'ın merkezinde yer alan Etigah Meydanı gelir. Bu meydan, Kaşgarlıların alışveriş yaptıkları, dinlendikleri ve eğlendikleri en önemli ...
Devamını okuyun
  0 yorum

ESKİ GÜNLER

NE GÜNLERDİ Ne güzel geleneklerimiz vardı. Simitçi eskici yoğurtçu bağırırdı sokak sokak. Çocuktuk. Dışarıdan gelen ses ne diyor diye anlamaya çabalarken anam nasıl anlarsa anlar " hah işte eskici " geldi diye koşardı doğal olarak ben de peşinden… Bir de pazarcılar gelirdi köye. Öyle para geçmezdi sanki. Bir kilo buğday götürürdük bir kilo portakal veya elma alırdık. Ne günlerdi o günler. Bizim köyde de yıllar önce sokak sokak gazete mecmua satan bir Cumhur abimiz vardı. Cumhur abi gelecek fotoroman alacağız sonra arkadaşlarla değişerek okuyacağız diye yolları gözlerdik özellikle cuma günleri. Sokaklarımız evimiz kadar güvenli idi o zamanlar. Düşünce kaldırırdık kavga edince barışırdık aracı...
Devamını okuyun
  0 yorum

KOLONYA

​ Bazı nesneler, eşyalar vardır. Özellikle fotoğraflar, hani geçmişi, insana çocukluğunu hatırlatır ya. Benimde geçenlerde aklıma tütün kolonyası geldi. "Aklına başka bir şey gelemedi mi gele gele bu mu geldi?" demeyin. "İnsanlık hali işte", gittim bir tütün kolonyası aldım. Öyle her yerde de bulunmuyor meret, mesela koskoca kozmetikçilerde bile bulamadım. Limon kolonyası veya traş kolonyası isterseniz her yerde var. Ancak ne hikmetse tütün kolonyası yok. Mecburen İzmir'in tarihi Kemeraltı çarşısına gidip oradan aldım. Tabi bunun birde markası var öyle her tütün kolonyası da olmaz. Markayı burada vermek doğru olmaz, ancak kolonya dendi mi, Anadolu'nun genelinde akla ilk gelen markayı ar...
Devamını okuyun
  0 yorum

Halâ Avuçlarımızda Güzel Bir Koku Kalmış

Yolun yarısını geride bıraktığım bu günlerde zihnim hep avuçlarımızdan akıp giden güzel şeylerle meşgul. Zihnimin derinlerinden çağırıp izlesem de güzellik, içinde yaşasan da güzellik… Keşke ele yele vermeyeydik dediğim ne çok şey var. Envanterini çıkarıp bir yerlere kayıt düşmeli… Ana yurdumuzda göçeriz, biz. Anam babam Karadeniz'in doğu ucunda hayat bulmuş. Otuzlu yaşları bulmadan ailelerinin rızkı için batısına doğru kaymışlar. Ben çıngır çıngır bir dere kenarında oynamaya başlayacakken çıkmışız köyümüzden. Bağımız tamamen kopmamış, aile nadiren ziyaret için geri döndüğünde, görüş alanıma giren her şeyi bütün uzaklığımıza rağmen sevdiğim ana- baba köyü aklımın sardığı* ilk gidişimdeki hat...
Devamını okuyun

Telif Hakkı

© Nurşen Karkaş @ tahtaPod.com | Tüm hakları saklıdır.

  0 yorum