BAŞLIK ATAMADIM CİBİLLİYETSİZLİĞE "Bu millet deyip duruyorsun da, bu milletin bir adı yok mu arkadaş?" diye diye gına getirdiler. Sonunda efendimiz lütfunu gösterdi ve milletin adını açıkladı: İslam milletindeniz! Eyvallah efendimiz! Lakin benim gibi bazı cahillerin kafası karışık: 1. İslam bir dinin adı mıydı, yoksa bir milletin mi? (Ümmetle millet birbirine karışınca, Atatürk "ulus" ka...
Günümüzde gündemi, tarihi, siyaseti ilgilendiren birçok konuda kullanılan bir tabir üzerinde duracağım bu yazımda. Evet, üzerinde duracağım tabi " Orta Doğu " tabiridir. Sakın ha yanlış anlaşılmasın Orta Doğu diye tabir edilen coğrafyada olan olaylardan bahsetmeyeceğim; bu tabirin nereden çıktığını kim tarafından kullanıldığını anlatacağım. Orta Doğu diye anılan coğrafya birçok tarihi o...
Enformatik cehalet kavramı hedef toplumun yalan, yanlış, zararlı ve gereksiz haberler, yorumlar ve bilgilerle istenilen yönde şartlandırılmasıdır. Bir ülke halkının herhangi bir kesimi veya tamamı hedef toplum olabilir.
Bir ülkede yaşayan insanların bir kesiminin ya da tamamının istenilen yönde yönlendirilmesi kolay bir iş değildir. Ancak günümüzde gelişen ve hayatımızın her noktasına nüfuz eden teknoloji sayesinde bunu yapmak kolaylaştı. Sosyal medyayı elinde tutan insanlar bunu yapmakta fazla zorlanmamaktadırlar. Bakıldığı zaman ülkemizde Facebook, Twitter, YouTube gibi sosyal ağları 7'den 70'e herkes kullanmaktadır.
Alevi vay alevi yaktı aşkın alevi
Narına semah döndüm saza vurdu Alevi
Dar geldi oy dar geldi dünya cana dar geldi
Pir Sultanca haykırdım urgan ile dar geldi
– Referandumda evet demelisin. – Neden? Niçin? Niye? Ne mana baqımindan? – Çünkü her şey çok iyi olacak. – Nasıl? Niçin? Niye? Hangi qoni baqımindan? – Çünkü öyle. Sen 'evet' de, gör bak… * * * Buna, matematik ve mantıkta 'totoloji', Türk dilinde 'safsata' deniyor. Aynı literatürde biz muhalifler ise 'çelişki'yiz. Çünkü her zaman "P Λ P' " yani, "P ve P değildir" önermesi bir çelişkidir....
Belki bu günlerde en çok karşılaştığım soru: 'Neden HAYIR?' Samimi soranlar tarafından gayet makul bir soru. Değişmeleri istenen maddeleri teker teker inceleyip neye karşı olduğumu açıklamak tabii ki mümkün. Ama meselenin aslı gayet basit: Ben tek bir makamın, beni keyfine göre yaptığı kanun namına suçlayıp, sonra yargılayıp, sonra da kendi kestiği cezayı uygulamasına karşıyım...
Söyleyeyim dinle duyarsın belki
Ben seni onlara değişmem Atam
Yolundan sapmadım hiç bir gün bil ki
Ben seni onlara değişmem Atam
Günden güne referandum sürecine doğru ilerliyoruz. Muhtemel Nisan ayında gerçekleşecek referandum için siyasiler, ünlü isimler ve aklımıza gelebilecek her toplumsal kesim keskin fikirlerini beyan etmeye başladı. Israrla gözden kaçır(t)ılan bir gerçek var ki referandum sonucunda herhangi bir parti iktidara gelmeyecek bizler ülkenin mevcut siyasi, kamusal ve sosyal düzenini ...
Bir zamanlar, üzerinde yaşayan insanların, zenginlikleri ile göz kamaştırdığı, kimselerin dilencilik yapmaya ihtiyaç duymadığı, bayındır ve güzel bir ülke vardı.
Ülkenin hükümdarı Ulus Şah, onun himayesinde ise yaşlı ve bilge bir vezir yaşardı. Ulus Şah, babasının emaneti bilge veziri yanından eksik etmez, onun görüşüne baş vurmadan hükmünü vermezdi. Bilge vezir sayesinde, yurt bayındır, insanlar huzurlu, hazine dolu olunca hükümdar rahat eder, onun sayesinde sorunlarla uğraşması gerekmezdi. Devlet işlerinin, kendine ihtiyaç duyulmadan çözüme kavuştuğunu bilen Şah, gece gündüz demeden yer, içer, eğlenir ve ava çıkardı.
Gel zaman git zaman, bilinesi tek gerçek ölüm gelip de yaşlı bilgenin kapısını çaldığında, yeni bir vezir seçmek gerekti. Memleketin dört bir yanında, makam ve mevki düşkünü yüksek yönetici kimseler, boşluk kabul etmeyen doğa yasasının kendileri lehine çalışmasını umarak içten içe ümitlenip dua ettiler. Sonunda devlet kuşu, içten pazarlıklı olduğundan, henüz ipliği pazara çıkmamış, Ulus Şah'ın nasıl olduysa güvendiği birinin omzuna kondu, sağlam pençeleri ile onu kavrayıp, vezirlik makamına kadar götürüp bıraktı.
Bu vezir, yeni görevine başlayıp da görevini layıkıyla yerine getirdiğine Şah'ı ikna edince, Şah eski rahatına ve umursamaz hayatına yeniden kavuşmuş, devlet işlerini boşlar olmuştu. Fırsat bu fırsattır deyip, vergi toplamakla görevli vekili yanına çağıran yeni vezir ona dedi ki;
