Sıla'ya Mektuplar

slayamektup

Her nefes aldığında insan yaşıyor sanma
unutulmuş evlerin eşiğine düş döküldü Sıla
bürünmüş ve yazılmış kış, silinmiş yollar
sepya sokaklar kalır hep aklımızda

ellerin bana fesleğen getirecekti 

gecenin sağrısında nedir bu delice filizkıran
kalbimin duvarına çarpıyor kuş sürüleri

sağlam bir adımla basması gerçeğin yere
ağlatıyor beni de zamanla, çok ağladım
dinledi menekşeler, dinmedi sızım

unutmaktan iyisi yok demişti kitabın biri
kaç kitap bitirdim bu cümlenin üstüne
duruyor dünya, durdukça daha çok hüzün
saklıdır ilkbaharda çiçekli yüzün

sonra adam asmaca oynuyoruz
kapılar imgeler ve ben, Sıla
aralı değil kapılar, yok bir hikayesi
ölümün karalanmış resmi oldu bu şiir
ama soluyorum /neden
gülüyor halime imgeler...

Şubat 2019

SURİYELİLER MESELESİNE GENEL BAKIŞ
TANIMIYORMUŞ

İlgili İletiler

 

Yorumlar (0)

Henüz Yorum Yapılmamış