​''Bana öyle bakma Jesse, Bende biliyorum, böyle olmaz...Evlenecektik evet,Ben kömür kokulu ellerimle,Ekmek getirecektim köşkümüze,Yine yüzün düşecekti ekmek bayat diye,Ama biliyorsun, uzun yollar yürüyorum,Gelmek için.Sen yine, sobada kızartırsın, onları,Karanfil kokak ellerinle...Neyse, kasabaya kaçacaktık seninle,Bir kızımız olacaktı, ve baba diyecekti bana,Her akşam yürüdüğüm o yolla...

​Diyorum ki; gitmeli bu şehirden. Sahilde yürürken taşlar batmalı ayaklarıma,Dalgalar vurdukça, üşümeliyim,Bir rüzgar saçlarımı savururken kuzeyeGitmeli bu şehirden..Diyorum ki, gidelim bu şehirden. Ayaz bir gecede ateş yakmalı,Başında oturup türküler söylemeli,Dalgalar vurdukça, kal dercesine!Gitmeli, gitmeli bu şehirden.. Küçük bir bavula,Tutuklu tüm umutları tıkmalı!Gitmeli diyorum ba...

Günün birinde bir çiçekle su karşılaşır ve arkadaş olurlar. İlk önceleri güzel bir arkadaşlık olarak devam eder birliktelikleri, tabii zaman lazımdır birbirlerini tanımak için... Gel zaman, git zaman çiçek o kadar mutlu olur ki, mutluluktan içi içine sığmaz artık ve anlar ki, suya aşık olmuştur. İlk kez aşık olan çiçek, etrafa kokular saçar,"Sırf senin hatırın için ey su" diye.. Öyle zam...

Sensiz gecelerde seni konuştum..Seni anlattım senin için çarpan yüreğime…Ben anlattım yüreğim dinledi…Özlemimi anlattım. Hayallerimi anlattımBen her gece yokluğunda seni sensiz yaşadım Sensiz sokaklarda seninle gezdim…Gittiğim her yere yüreğimde götürdüm seni…Attığım her adımın yarısı sendin…Nereye gitsem, hangi yöne baksamHer anımda sen hep benimleydin… Sensizliğinle yıllarca avuttum ke...

O zaman sen yoktun Veronica. Gece eğer sokakta oynamaya izin alabilmişsem sadece ay ışığı aydınlatırdı önümü. Ama şimdi en koyu, katran karası vakitlerde bile gözümün önünden hiç gitmeyen gözlerin, bir fener gibi ışıtıyordu ufku… Bir gece vakti, Veronica… Bilirsin geceyi ne kadar sevdiğimi. Gece boş boş dolaşıyorum, artık Tanrı'dan başka beni görenin kalmadığı sokaklarda… Akasya ve iğde ...