Şehrin Kırık Aynaları

aşkı serptim
penceremin önüne
bekledim
gelmedi güvercinler
götürmediler sevdamı
benden çok ötelere


apartmanlar arasında 
tutsak kalmış hürriyetim
sırdaşım kaldırıma fırlatılmış boynu bükük karanfil
sus diyorum gönlüm sus
sessizlikte dalgalansın dilinde ki durgunluk
sözlerini dâra çeker bu gardiyansız mapusluk

üçüncü göz kızgın demirle dağlanmış 
bakanlar görmüyor alınlarına yazılmış yalnızlığı 
şehrin anlamsız gürültüsü yansıyor pencerelere 
baktıkça fark ediyorum 
ne de çok özlemişim 
batınımı anlatan vuslat kokulu yitirilmiş cümlelerimi

çatlıyor duvarların sıvası
her rengin benzi griye benziyor
siyah beyaz fotoğrafların rehinesi yaşadığım zaman
kederli bir gülümseme süzülüyor yanaklarımdan
yağmur altında kalmış gözlerim
gülüyor mu ağlıyor mu, kimse bilmiyor

minarelerden sela sesi yükseldiğinde
ufukta görünüyor özgürlüğün habercisi turnalar
kanatları sonsuzluğa açılıyor
şimdi ruhu arındırarak kirden
uzanma vakti musallaya 
geç anladım özgürlük saklıymış derince kazılmış bir mezarda

haber salın dost meclisine
kaldıysa aşkı anlatan mürşitleri 
gelsinler toprak atsınlar üzerime
yahut kuzgunlara bırakın
kimsesiz cesedimi

Okan KİLİT

BU MİLLETİN EVLATLARI NEDEN HÂLÂ ÖLÜYORLAR?
TERÖR VAR TERÖRİST VAR

İlgili İletiler

 

Yorumlar (0)

Henüz Yorum Yapılmamış