Kavil yere düşünce dilde söz hicap eder
Eğmemiş ki kesmiş yâr meyve yüklü dalımı
Sen adını ünlersen bana var icap eder
Göze şenlik güzeli hoş gelmiş hoşa gitmiş
Düşmüş o rûyamızdan ayağı koşa gitmiş
Tende bilmiş yanmayı ateşe çoşa gitmiş
Oysa bir tek ciyesi bir ömrü bitap eder
