MAHVETTİN

​"İsim verme" dediniz sözünüze uydum ben
Bu şiirde özneyi gizli yere koydum ben


Sevdam Anadolu'nun kaynağıydı özüydü
Edirne'den tut Van'a yurdun iki gözüydü
Darda kalan Türklüğe sanki anne diziydi
Yiğidin uzandığı bacağımı mahvettin

Aç varken tokluk nedir? Yoksul ile yoktaydık
Korkmaz idik düzenden hedefte açıktaydık
Yazın herkes dolaşır biz kışın sokaktaydık
Dolabımda paslandı gocuğumu mahvettin


Kös kös oturttun bizi ihaneti izlettin
Her an her saniyede Başbuğumu özlettin
Dönülmeyen diyardan yollarını gözlettin
Hareket Partisini Ocağımı mahvettin


Namertlerin hatrına kıyıp geçtin merdime
Dünden güne ne kaldı dönüp baktım ardıma
Herkes gibi düşmüşüm bende kendi derdime
Mazlumlara açılan kucağımı mahvettin


Sende sevgi ne gezer nefret düşmüş diline
Bilerek su vermedin kıydın ülkü gülüne
Ağacı buda diye vermiş idik eline
Köke vurdun baltayı nacağımı mahvettin


Sana kinim söner mi odun attım koruma
Bu sevda umut idi doğan güne, yarına
Söyle Okan duyarsa belki gider zoruna
Kundakta ki bebemi çocuğumu mahvettin

Okan Kilit

Telif Hakkı

© Okan Kilit @ tahtaPod.com | Tüm hakları saklıdır.

HAYATLA GÜREŞ TUTTUM VE YENİLDİM DOSTLAR
​CAZİM GÜRBÜZ'E AÇIK MEKTÛP

İlgili İletiler

 

Yorumlar (0)

Henüz Yorum Yapılmamış