27 Aralık 2019Tam da 2020'nin başlangıç günleri, ramak kalmış, yüzdük yüzdük kuyruğuna geldik derken patlak verdi. Hortum gibi yarıldı ortadan, fışşş etti! 2020'ye girdik giriyoruz, kutlamalar, pastalar, mum ışıkları, havai fişekler, klaksonların yoğun sesleriyle şehirleri inletmemize, 10'dan, 5'ten, 3'ten geriye saymamıza saatler kala Kuzey Kore'nin(!) Wuhan şehrindeki bir hastaneye pnö...

Not: Bu öykü; işten çıkartılan, işsiz bırakılan, çâresiz kalan insanlarımızın, bilhassa gençlerimizin acısını tanımlamak için kaleme alınmıştır....Tarih 17 Mart 2020Saat 18.55İşten çıkarıldım. İş yürümüyormuş, dükkân dönmüyormuş, kepenk üstüne kepenk indirebilirlermiş...hepsi cart curt, laga luga senin anlayacağın. Anladım bir dümen döndüğünü.Astım bronşitim var diye çıkarıldım. Koronavi...

Artık orası müstesna bir köşe değil. Kurulu düzeni hiç olmadı desem haklıyımdır. Mavinin gökyüzüyle kavgasını orada gördüm, ne çiçek açtı bağlarda ne tarlalarda mahsul yetişti. Ne yer ne içer köylü diye soran olmadı mı, yoksa muhtar kış uykusuna mı yattı!? Belli ki kış uykusuna kışın yatılır diyenleri yanılttı köylü! Köylüye göre kış uykusuna yazın da yatılırmış. Ne olacak köylünün hâli?...

Herkes kendi yaşlısı, gencine, bizzat da kendine sahip çıkarak karşı karşıya geldiğimiz, zamanımızı, üretimimizi örseleyen, duygumuzu, düşümüzü sınayan, sabrımızı zorlayan Coronavirüse karşı üzerine düşen mesuliyete sıkı sıkıya sarılsın diyerek yazımıza başlayalım! Aylardır yarattığı derin ürpertiye karşın henüz somut bir delil elde edemediğimiz, ne var ki küresel düzeyde, insanlığın baş...

"HER AN YENİDEN"İ OKUYUNCA ANLADIM Kİ Artık lüksün merkezinde konumlanan, deniz ya da orman manzaralı evlerin, villaların, yatların içinden somurtkan surat ifadeleri, mutsuzlukları gözlerden kaçmayan insanlar çıkıyor. Artık en pahalı arabaların içinden renksiz, keyifsiz, depresif insanlar çıkıyor. Sabah kahvaltısını boğazda yaptığı, bir fincan kahveye yoksul emekçinin üç günlük yevmiyesi...

Hızlıca dışarı çıktı, akşam saatleriydi, kapının sesini duyduğum gibi peşinden yürüdüm. _Selin dedim nereye böyle? Çabuk eve dön! _ Geliyorum baba, telaş yok dedi._ Hayır, telaş büyük, geri dön! Koşuyorum bunları söylerken. Nefesim kesiliyor, ağlamak istiyorum, kızım nereye koşuyor böyle? Bilmiyor mu dünyamızın artık çekilmez, rezil bir hâle geldiğini. Hastalıklarla boğuşuyoruz yavrum, g...