Bahçeli gibiydi gidişin
öylesine soğuk, öylesine donuk
Salı konuşmalarını andırıyordu son sözlerin
öylesine dünden uzak, öylesine tutarsız…
tarihin saman sarısı sayfalarına
gömülmüş salâlarda
dirilttim aşkı..
sensizliğin gözlerime ağır geldiği zamandı
son sigarayı yaktım yüreğimde
kulaklarım adımlarının sesine hasret
uykuyu haram ettim yorgunluğa
Belki döner idim gittiğim yoldan
Gözüme menzile varan göründü
Yüreğim bıkmışken bin bir engelden
Balyozu dağlara vuran göründü
Sustum mızrabımı kenara koydum
Gönlümün telini çalmadım eyvah
Kaçtım geçmişimden yarından caydım
Ne dünde, ne günde kalmadım eyvah
Esme yüreğime hasreti yangın
Rüzgar serinletmez kinimi bugün
Bir çağlayanım ben suları dingin
Vur yatağına dök kanımı bugün
Şiirler utangaç ne söylesem boş
Kalmadı denecek söz Çanakkale
Bakma sana değil akıttığım yaş
Haline ağlıyor göz Çanakkale
barışı öğrenin çocuklar
öcü belleyin savaşı
şakasına bile olsa vurmayın birbirinize
şiddetin kiri asla bulaşmasın
o mis gibi kokan ellerinize
toprak ulu
toprak vatan
toprak sessizliğe bezenip suslarıma çatan!
"Sus" diyemezsiniz bana
ben asi çığlıkların rençberiyim
