Bak dumanlar çökmüş sizin illere,
Sisin ardı görülmüyor Mihrinaz,
Hasretin dönüştü coşkun sellere,
Önü sıra durulmuyor Mihrinaz.

Gönlümden geçenler bir an dillense, 
Yanağın al olur utangaçlıktan.
Kor alev yüreğim sönse, küllense, 
Zafiyet geçirir ruhum açlıktan.

Sebepsizce güldüğümü,
Kimse bilmez, tek o bilir.
Bir'i bir'e böldüğümü,
Kimse bilmez, tek o bilir.

Kaşına, gözüne şiirler yazdım,
Sanma ki; muradım göz'dü Mihrinaz.
Gözün ardındaki manayı sezdim,
Yazdıklarım bile az'dı Mihrinaz.

Sen olmasan halim nice olurdu?
Görmezdim her gece düş diye seni.
Üç beş damla daha bende kalırdı,
Dökmezdim gözümden yaş diye seni.

Bu kadar umarsız durma mihrinaz,
Ara, bir hatır sor Allah aşkına.
Sesini duyur da ferahlat biraz,
Bir selam çok mu zor Allah aşkına?

Dün gece bir rüya gördüm,
Saat iki sırasında, 
Uyandım ve ağlıyordum,
Gecenin en karasında.

Tarifi yok zannetmeyin,
Aşk kaybetme korkusudur.
Boşuna ısrar etmeyin,
Yalnız Allah vergisidir.  

Ne olur gizleme hiç gözlerini Mihrinaz
Gözler ki; Feda etmiş yaşları onuruna,
Döktüğün her damlada yüreğim erir biraz,
Usul usul can verir, gözlerinin uğruna.