"Doğruluk, güçlünün işine gelendir.” Bu kişinin bahsettiği güçlüler sınıfı. Yani yönetenler sınıfıdır. Kendi işlerine gelen hükümler verip, halktan kendilerine itaat etmelerini isteyenler yani. Onlar için gereken ise halkın itaat edip o hükümleri doğru saymalardır." Sokrates doğruluk denilince böyle düşünüyor. Peki, eğer yönetenler gaflete düşerse ne olacak? Doğrular mı değiş...
Kuş öter, köpek havlar,
Od yakar, deri kavlar,
Avutmaz yavan savlar,
Dünya bunun üstüne.
Ne kadar şanslısın benden yana,
Bir bilsen... Yanımdayken, mesela;
Her halinle, olduğun gibi severim seni,
Bana hava atmaya ihtiyacın yok.
Bakmayın siz neşeli, kedersiz durduğuma,
Dertlerim arkasında saklı sır duvarının.
Şiirlerle söyleşip hayaller kurduğuma,
Ne bugünün tadı var, ne umudu yarının.
Fırtınada uçup savrulan yaprak,
Ömrünce dalından kalırmış ırak,
Issız bir dağ başı olur son durak
Başta taç olsa da evveliyatı,
Çözemedim gitti ben bu hayatı.
Yapma Hayat, yapma dur! Halimi görüyorsun.
Cürmünün hesabını hep bana soruyorsun.
Bazen şahin misali pençelerini takıp,
Bazen bir serçe gibi uzakta duruyorsun.
Yapma Hayat, yapma dur! Halimi görüyorsun.
Hayat dedikleri kısaymış günden,
Dostlarım demişti, inanmamıştım.
Her günün ziyası karaymış dünden,
Dostlarım demişti, inanmamıştım.
Dünya bir ceviz kabuğu,
Ne dalım ne tanem kaldı.
Gözümden silindi buğu,
Ne yaşım ne de nem kaldı.
Cevaplarını bilmediğiniz soru işaretlerinin çoğaldığı, artık virgüllerin tükendiği, ünlemlerin fayda etmediği zamanlarda olayı uzatmamak, germemek lazım. Mevzu bahis 'yazı' olunca, insanın aklına ilk gelen tabii ki kelimelerdir. Kelimeler önemlidir. Her kelimenin gücü vardır. Bu güç bazen kendine has, tek kendi başına hissedilir. Okuyanı kendine bağlayacak, okuyana farklı boyutlar ...
© M. Alp @ tahtaPod.com | Tüm hakları saklıdır.
