Bizler hep anlattık,hep anlatıyoruz,hep anlatacağız.Birimiz anlatmaktan yorulsa,ara verse,başka işlere yoğunlaşsa hatta terk-i diyar etse dahi diğer binimiz anlatmaya devam edecek.Kadim bir anlatımız var bizim, bizden önce de anlattılar,bizden sonra da anlatacaklar.Sona kadar.Aslında insan çelişkilerle dolu bir varlık.Varoluş diyalektiği ve hayatın akışı bu çelişkiler...

Bir obsesif vakadır şimdi senin ellerin
Her şey kötü gider sen ağlarsın ve hemen ardından gülümsersin

İyi bir şiir arıyordum saat 03:40'tı.
Senden bahseden esaslı bir şiir arıyordum

Ben sana artık günaydın diyemem yavrum
Kötü adamlar ortak güneşimizi petrol rezervleriyle baltaladılar...

Darılgan ve loş oda sapı düşmüş çaydanlık
Gözlerin gözlerime takıldı, hüzme oldum bir anlık.

Sen beni terketmiyorsun şimdi
Daha kötü oldukça ayıp bir şey yapıyorsun
Mazlum öldürüyorsun mesela

Tebdil i kıyafet kavgalara tutuştuk ki
Masamızdaki rakı kadehleri alicenaplığımızdan utanıp yüzünü karartmasın

Seninle tartışmalarımız hep kıymetli sonatların ardından,
Kerameti dudaklarından menkul şarap bardaklarını

Güzelim merhaba;
Gözlerimi kısıp dudaklarına bakmama aldırma
Elbette biraz yaşadık ve bizatihi yaşlandık görüşmeyeli
Ancak hasretim bulur gitmesi gereken yolu,