tahtapod.com | Blog

ASRIMIZIN KÜR ŞAD’I

Türklüğün kaderini değiştiren kahramân Türk evlâdı, asrımızın Kür Şad'ı Ömer Halisdemir'in azîz hâtırâsına Kür Şad, ölmüştü. Ölmüş, ancak yenilmemişti. İşte, cesedi yerde yatıyordu. Vey ırmağının kenarında yüzlerce Çinli asker, bu muhteşem bedenin etrâfında toplanmıştı. O ân, hepsinin gözlerini göklere çeviren bir ses duyuldu... "Bugün bedenim düşer. Ama bin üç yüz yıl sonra bir yiğit, adımı diriltir; bir başkası da rûhumu diriltir ve siz yine yenilirsiniz..." Hepsi irkilmişti. Hiçbiri Türkçe bilmiyordu ama duydukları sesin mânâsı yüreklerine işlemişti. * * * Kür Şad, Börü Han ile konuşuyordu. "Vakit geldi, rûhumuzu dirilten yiğidi karşılayalım"... "Vakit geldi" sözü ile berâber Atsız da gel...
Devamını okuyun

Telif Hakkı

© KUTLU ALTAY KOCAOVA @ tahtaPod.com | Tüm hakları saklıdır.

  0 yorum

KANLI GÖZYAŞI

Rûhu, henüz odanın içindeydi. Hemen yanında da kardeşleri ile anne ve babasının rûhları duruyordu. Hepsi de büyük bir şaşkınlıkla evlerine, evlerindeki bu kişilere ve kendi cesetlerine bakıyorlardı. - Tel Âfer'de 1920 yılında İngilizlere, sonrasında Arablara, 2003'te ABD'ye, 2014'ten beri de IŞİD kâtillerine karşı direnen ve katledilen Türkmenlere, Türk çocuklarına - ​ Ağlamayı unutalı çok olmuştu… Bir gün mü, ay mı, yıl mı, o da bilmiyordu. Aslında sâdece birkaç dakîka… Ancak şu yaşadıkları karşısında her dakîka, bir yıldı ve dolayısıyla birkaç yıldır ağlamıyordu. Henüz küçüktü. Annesi, onu bundan dokuz yıl evvel doğurmuştu. Evin en büyük kızı idi. Adı Fâtımâ idi. İki kardeşi daha...
Devamını okuyun

Telif Hakkı

© Kutlu Altay Kocaova @ tahtaPod.com | Tüm hakları saklıdır.

  0 yorum

​ÖMRÜMÜN SON GÜNÜ

Kızına eşinin adını koymuştu. Zeynep… Aslında dünyâya yeni gelen birine, ölen birinin adını koymak doğru mudur, bilemem ama eşini çok seviyordu ve yavrusu ile berâber adının da yaşamasını istiyordu. - İşgâl altındaki Doğu Türkistan'da genel evlere satılan, katledilen, devlet tarafından âilesinden koparılan ve katledilen bütün Türk çocuklarına - Gözlerini kapattı. Zâten benzeri her durumda aynısını yapıyordu. Gözlerini kapatıyor ve bu iğrençliğin geçmesini bekliyordu. Kör olmayı öyle çok isterdi ki, ama işte, onun elinde değildi. Gerçi onun elinde olsa, ölmeyi de çok isterdi. Hattâ çoktan ölmüş olurdu. Ama ölmek de, elinde değil. Doğduğu gün, Doğu Türkistan'ın en kötü günlerinden biri yaşanıy...
Devamını okuyun

Telif Hakkı

© Kutlu Altay Kocaova @ tahtaPod.com | Tüm hakları saklıdır.

  0 yorum

İNSANLARA DAİR ÖN YARGILARIMIZ VE BAŞIMDAN GEÇEN İKİ OLAY

Çoğumuz bazen ya da bazılarımız çoğu zaman insanları giyim kuşamları yüzünden yargılarız. Bu yargılama bazen eleştiri, bazen beğenmeme, bazen de ona dair etnik, dini, ekonomik, kültürel, ideolojik, siyasi etiketlemeler yapmamıza neden olur. Açık giyinen, kapalı giyinene, küpe takana, saç uzatan erkeğe, sakallıya, çarşaflıya, mini etekliye, dekolteliye, takım elbiseliye hemen zihnimizdeki hazır etiketi yapıştırırız. Aklımızda oluşturduğumuz kalıplara uymaları gerekir çünkü. Ancak son günlerde iki olaya şahit oldum ve sizlerle de paylaşmak istedim. İlki Ramazan'ın son günlerindeydi. İşten çıkmış, uzun bir metrobüs yolculuğunun ardından iftara yetişmek için hızlı hızlı eve yürüyordum. Metrobüs ...
Devamını okuyun

Telif Hakkı

© Seliim Uysal @ Tüm hakları saklıdır.

  0 yorum

Veronica'ya Mektuplar 2

Her gün aynı kâbusu görüyorum. Her gözümü kapattığımda… Aslına bakarsan; kâbus mu heves mi emin değilim. Büyüklüğü karşısında bunaldığım her şeyi küçültmeme rağmen hayat bana fazla geliyor. Mesela semtimi değiştirdim önce, daha sakin muhitte daha küçük hatta kulübe sayılabilecek kadar küçük bir eve taşındım. ​ Sabah oldu Sevgili Veronica, günaydın. Seni düşünürken o duvar başında öylece birkaç uyuz sokak köpeği keyfimi kaçırdı. Bilirsin huylanırım köpeklerden. Bu bir korku değil ama belki bir tür tiksinme sayabiliriz. Kalktım oradan, ağır usul yürüyerek eve geldim. Öylece bıraktım kendimi koltuğun üzerine, ışığı da açmadım. Sanki en ufak sese, ışığa, zihin yorgunluğuna tahammülüm yoktu. Ya d...
Devamını okuyun

Telif Hakkı

© Ömer Sencer Yucavı @ tahtaPod.com | Tüm hakları saklıdır.

  0 yorum

Veronica'ya Mektuplar 1

O zaman sen yoktun Veronica. Gece eğer sokakta oynamaya izin alabilmişsem sadece ay ışığı aydınlatırdı önümü. Ama şimdi en koyu, katran karası vakitlerde bile gözümün önünden hiç gitmeyen gözlerin, bir fener gibi ışıtıyordu ufku… Bir gece vakti, Veronica… Bilirsin geceyi ne kadar sevdiğimi. Gece boş boş dolaşıyorum, artık Tanrı'dan başka beni görenin kalmadığı sokaklarda… Akasya ve iğde kokuları içimi okşuyor. Bahçe duvarının bu tarafına sarkan bir dala uzanıp bir elma koparıyorum. Umarım bahçe sahibi hakkını helal eder. Çocukluktan kalma bir alışkanlıkla elmayı pantolonuma silip, büyükçe bir lokma ısırıyorum. Yavaş yavaş çiğnerken elmayı,çocukluğuma dönüyorum.Gerçi öyle çok bahçe düşmanı bi...
Devamını okuyun

Telif Hakkı

© Ömer Sencer Yuvacı @ tahtaPod.com | Tüm hakları saklıdır.

  0 yorum

DERSİMİZ ŞEHÂDET

Ertesi gün haberlerde, Diyarbakır'ın Buçuktepe köyüne operasyon yapıldığı söyleniyordu. "Bir gece evvel şehîd edilen Aybüke Neşe Çakıroğlu" sözünü duyduğu ân, annesini yüreğinden yükselen çığlık, bütün yeryüzünü kaplamış ve oradan Tanrı Dağları'na kadar yükselmişti. Öyle ki, Börü Han'dan Kür Şad'a ve hattâ Çingis Kağan'a kadar herkesi titretmişti. ​ Aybüke Neşe Çakıroğlu, üniversiteyi yeni bitirmiş ve girdiği me'mûrluk sınavında yeterli puanı alarak sınıf öğretmeni olarak atanmıştı. Mutluydu. Her ne kadar memleketi, doğup büyüdüğü, âilesinin yaşadığı Tekirdağ ile Diyarbakır arasında epey bir mesâfe olsa da, mutluydu. En sonunda hâk ettiği mesleği yapacaktı. Sınıf öğretmeniydi. İstanbul'da Ma...
Devamını okuyun
  0 yorum

KURT DURUŞU

Ev bir anda buz gibi olmuştu. Ne operasyonu, bu da nereden çıkmıştı? Televizyonlarda o ana kadar bir şey söylenmemişti? Bunları konuşurken, televizyonda haberler başladı. Börü Han, Tanrı Dağları'nın sisli doruklarından aşağı baktığında tek bir şey görmüştü. Umutsuzluk. "Nasıl olur" diye düşünürken, ister istemez târihteki Türk hükümdârlarına ve Mustafa Kemal Atatürk'e baktı. Doğru ya, bağrından böyle bir önder çıkarmış bir millet nasıl olur da, umutsuzluğa düşebilir? Kafasındaki bu soru işaretleriyle, tekrar insanları izlemeye koyulan Börü Han'ın kulaklarında bir anda sessiz bir çığlık yankılandı. Ürperdi, bir anda ve ok gibi fırlayarak koşmaya başladı. Bütün atalar durmuş, Börü Han'ı izliyo...
Devamını okuyun

Telif Hakkı

© Kutlu Altay Kocaova @ tahtaPod.com | Tüm hakları saklıdır.

  0 yorum

FİGÂNÎ’NİN RÜYÂSI

Bir gece gördüm ki, iskelede minâre yapılmış, devlet sâhiblerinin himmeti gibi yüksek ve âşığın âhının dumanına benzer. Teklîf ettiler, çıktım. O minârede ezân okudum ama içime bir korku geldi ki, cânımdan vazgeçtim. Figânî dalgın dalgın yürüyordu. Elbette önceki gece içtiği alkolün bunda etkisi büyüktü ama dalgının tek sebebi bu değildi. Başka bir şey vardı, kafasının içinde dolaşan, onu huzursuz eden… Tahtakale'deki evinden çıktıktan sonra At Meydanı'na (Sultânahmet) doğru yürümeye doğru devâm etti. Orada bir arkadaşı vardı. Onunla biraz muhabbet eder, kafamı dağıtırım diye düşünüyordu. Ama maâlesef, arkadaşı dükkânda değildi. Bir işi olduğunu ve güç içinde gelmeyeceğini öğrenmişti. Akşama...
Devamını okuyun

Telif Hakkı

© Kutlu Altay Kocaova @ tahtaPod.com | Tüm hakları saklıdır

  0 yorum

Melankoli

Asım son bir kez arkasındaki ölüye baktı sonra önüne döndü. Selimle tanıştıkları beşinci gün birbirlerine birbirlerine yaşlanacaklarına dair söz vermişlerdi. Şimdi ise Selim bütün gençliği, tazeliği barındıran bedeniyle arkasında yatıyordu. Liman AVM'nin orada inip meydana doğru yürüdüler. Levent ve Selim, Asımın arkasında kalmıştı. Şehre karanlık yeni yeni çökerken normal saatinden beş dakika geç gelen Manyas arabası eski Carefour'un olduğu köy durağına girdi. Üçlü beş saattir yoldaydılar. Akhisara kadar aynı arabada geldiler. Orada ise yarım saat araba beklediler. Yoldan geçen arabalar üç erkeği almayınca Levent, Asım'ı yanına alarak daha ileri bir mevkide otostop çekmeye gitti. Onlar iler...
Devamını okuyun

Telif Hakkı

© Berat Şendil @ tahtaPod.com | Tüm hakları saklıdır.

  0 yorum