tahtapod.com | Blog

İzmarit

izmarit2

​Sanırsam ne dersem diyeyim kendimi bu durumdan alıkoyamayacağım. Güzelliğini bende yitirmenden daha üzücü bir duygu ise yitirmeme sebep olandır. 

Yağmurlu günler Bournemouth’da bitmez ve o bitmeyen günlerden bir günün içinde geçip gidemiyoruz. Safiye abla balkonda imzaritlerini sayıyor, bu demek oluyor ki sabahın beşi. Teker teker ıslanan yapraklara sanki sararmış kağıt gibi bakıyorum hayranlıkla. Yapraklar Safiye abla gibiydi, ağacından ayrılsa da güzelliğiyle eskiyordu, çürüyordu oysa çoğu insanoğlu böyle değildi. Sevdiğinden sevgi görmediği bir saniye bile olsa sisten başka bir şey olamıyorlardı, çirkinlik onların saniyelerinde değil de ruhlarında olduklarını gösteriyordu. 

Devamını okuyun
  0 yorum