Her Yanım

​Lisede son sınıf olmak hem korkutucu hem de kalp burkan bir olay aslında. Her gün bu nefret ederek giydiğimiz beyaz gömleğe, lacivert eteğe, lacivert kravata, lacivert cekete ve sade siyah ile çamurun birbirini tamamladığı ayakkabıları giyemediğimize üzüleceğiz. Çoğu insanın canı yanmıyor, hepsi gülüyor bazen bir iki yaş görünüyor o da sınav stresinden çünkü farkında değiller. Korkunç bir duygu sardı vücudumu, aylardır durmuyor. Sanırsam artık "liseli" olarak görülmeyeceğimiz için bu üzüntüm üstüne bir de tek arkadaşım Sibel ile ayrılacağım yetmezmiş gibi...

Herkes başka yere sürükleniyor, sınavlar birbirimize düşürüyor, sırlar ortaya çıkıyor, kin dolu sözler yüzlere çarpılıyor. 

En kötüsü ise ben bu 3 sene boyunca bizim bütün lise sonların elinde sadece İngiliz edebiyatı dersinde zorla ellerine tutuşturulan kitaplara aşağılık birşeymiş gibi bakmasıydı, bir sürü kızın gelip geçici sevgililerini kendi geleceklerinden daha önemli kılmasıydı. 

2 ay sonra bunların hepsi bitecek, 3 senedir kaldığım okul ve bir o kadar da saçmalık dolu sözlere veda edeceğim.
ERDOĞAN'IN ÜLKÜ OCAĞINI ZİYARETİ
BİZ BİLİRİZ CEMİYETİ

İlgili İletiler

 

Yorumlar (0)

Henüz Yorum Yapılmamış